السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
334
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
برائت پنجم را از خداوند - عزّ و جلّ - براى آنان مىگيرد كه در آن نوشته شده : « منم خدايى كه معبودى جز من نيست و پروردگارى جز من وجود ندارد . اى بندگان و كنيزان من ، در خانههايتان طهارت نموده ، و به خانههاى من و مساجد رفتيد ، و مستغرق در ذكر و ياد من شده ، و حقّ مرا شناختيد ، و نمازهايى را كه بر شما واجب كرده بودم ادا نموديد ، شما را گواه مىگيرم اى سنحائيل و اى ساير [ و يا : همهء ] فرشتگانم ، براستى كه من از آنان خرسند و خشنود گرديدم . » حضرت فرمود : آنگاه سنحائيل هر شب بعد از نماز عشا سه بار ندا مىكند : اى فرشتگان خدا ، براستى كه خداوند - تبارك و المؤمنين - نمازگزاران موحّد را آمرزيد . پس هيچ فرشتهاى در آسمانهاى هفتگانه نمىماند مگر اينكه براى نمازگزاران طلب آمرزش و استغفار مىنمايد و براى آنان به مداومت برگزاردن نماز دعا مىكند . پس هر بنده ( زن و يا مرد ) كه نماز شب روزىاش شده ، و با اخلاص براى خدا به پا خاسته و وضوى كامل گرفته و با نيّت صادق و قلب سليم و بدن فروتن و چشم اشكبار براى خداوند - عزّ و جلّ - نماز بخواند ، خداوند تبارك در پشت او نه صف از فرشتگان را قرار مىدهد ، و در هر صف عدّهاى كه شمارهاش را جز خداوند - تبارك و المؤمنين - نمىتواند قرار مىگيرند ، يك طرف صف در مشرق و طرف ديگر در مغرب قرار دارد . حضرت فرمود : وقتى وى از نماز فراغت پيدا كرد ، به عدد آنان براى او درجه ايمانى نوشته مىشود . راوى حديث مىگويد : وقتى ربيع بن بدر اين حديث را نقل مىكرد ، مىگفت : كجايى اى كسى كه از اين كرم و بزرگوارى غفلت دارى ؟ كجايى از اين برخاستن و عبادت در شب ، و از اين پاداش فراوان و بزرگ ، و از اين كرامت و بخشش ؟ » توضيح نكاتى چند در بارهء حديث گذشته مبادا گمان كنى به كسى كه با حالت غفلت از خداوند - جلّ جلاله - و كوچك شمردن حرمت خداوند - جلّ جلاله - نماز مىخواند نيز اين گونه عطا عنايت مىشود ، زيرا همان گونه كه پيش از اين توجّه داديم نماز اين دسته ، خود از بديها و